*
Organik Tarım Nedir ?
*
Doğal Ürün Nedir ?
*
Doğal Ürünlerin Faydaları
*
Neden Doğal Ürün ?
*
Çiftliğimiz Hakkında
*
Çiftliğimde Yetiştirdiklerim
*
Projelerimiz
*
Bölgemiz Hakkında
*
Bölgesel Bitki Örtümüz
*
Köyümüz
( Margaz - Üzümlü )
*
Doğal Beslenme
*
Sağlıklı Beslenme
*
Dengeli Beslenme
*
Zeytin Yağı Yapımı
*
Zeytin yağı Sabunu Yapımı
*
Üzüm Pekmezi Yapımı
*
Harup Pekmezi
Yapımı
*
Nar ekşisi ( Nerdek ) Yapımı
*
Bestel ( Yarmaç
) Yapımı
*
Şarap Yapımı
*
Evde Şarap Yapımı
*
Adaçayı Yetiştirmek
*
Ayva Yetiştirmek
*
Ceviz Yetiştirmek
*
Erik Yetiştirmek
*
İncir Yetiştirmek
*
Keçi Boynuzu Yetiştirmek
*
Kekik Yetiştirmek
*
Menekiş
Yetiştirmek
*
Mersin Yetiştirmek
*
Nar Yetiştirmek
*
Pepino
Yetiştirmek
*
Turunçgil
Yetiştirmek
*
Üzüm Yetiştirmek
*
Zeytin Yetiştirmek
*
Fidan Nasıl Dikilir
*
Ağaçlarda Budama
*
Ağaçlarda Aşılama
*
Bitkisel Tedavi Nedir ?
*
Burkulmada Bitkisel Tedavi
*
Kanserde Bitkisel Tedavi
*
Menopozda Bitkisel Tedavi
*
Migrende Bitkisel Tedavi
*
Romatizmada Bitkisel Tedavi
*
Şekerde Bitkisel Tedavi
*
Tansiyonda Bitkisel Tedavi
*
Tarımın Tarihi
*
Seracılık
*
Gübre Nedir ?
*
Hayvansal Gübreler
*
Organik Gübreler
*
Kimyasal Gübreler
*
Bitkilerde İlaçlama Nedir ?
*
Kimyasal İlaçlama
*
Organik İlaçlama
*
Ev Yapımı Bitki İlaçları
|
|
Ayva
Yetiştirmek , Ayva Yetiştiriciliği |
|
|

AYVANIN KÜLTÜR TARİHİ
Ayvanın anavatanı kuzey – batı İran, kuzey Kafkasya, Hazar Denizi
dolayları ve kuzey Anadolu’ dur. Yabanileri doğuda Türkistan’ a
kadar uzandığı gibi batıda da Avrupa’ nın Güney bölgelerine ve kuzey
Afrika’ ya kadar genişler. Adları sayılan bu yerlerde ayva yabani
olarak yetişmektedir.
Ayva kültürü çok eski çağlardan beri bilinmektedir. Kültürü Anadolu’
dan, milattan önceki yıllarda Yunanistan ve Roma’ ya geçmiştir.
Milattan önce 650 yıllarında Yunanistan’ da yetiştirildiği
bilinmektedir. Sonradan orta ve doğu Avrupa’ya yayılmıştır.
Ayva bugün Avustralya hariç diğer ülkelerin hepsinde
yetiştirilmektedir. Bununla birlikte, bu meyve türü öteki meyvelere
göre rağbet görmemiş ve üretimi sınırlı kalmıştır.
SİSTEMATİĞİ VE
GENOLOJİSİ
Ayva (Cydonia vulgaris Pers.) Rosales takımının, Rosaceae
familyasının Pomoide altfamilyasının Cydonia cinsine girer.
Cydonia cinsi içerisinde bu türden başka, özellikle süs bitkisi
olarak önem kazanmış Cydonia sinensis Thouin ve Cydonia japonica
Pers. olmak üzere iki tür daha vardır. Bu iki tür Türkiye’ de süs
bahçelerinde yer almış bulunmaktadırlar.
Cydonia vulgaris türü içerisinde iki botanik varyete ayrılabilir.
Bunlardan C. vulgaris maliformis, meyveleri elma biçiminde olan
kültür çeşitlerini, C. vulgaris piriformis ise meyveleri armut
şeklinde olan çeşitleri içine alır.
Ayvalarda kültür çeşitleri buna yakın olan akraba olan elma ve
armutlardaki kadar fazla değildir. Buna sebep, kültürünün önem
kazanmamış olması yüzünden yeni çeşitlerin seleksiyon ve ıslahı
üzerinde durulmaması, aynı zamanda çoğunlukla da kendi kendini
dölleyen bu çeşitte melez açılmasının çok olmaması yüzünden yeni
çeşitlerin tabi olarak ortaya çıkma şansının azlığıdır. Ayrıca çok
eski zamanlardan beri vejetatif üretme (çelik, dip sürgünü)
metodunun kullanılması da çeşit sayısının azlığında etkili olmuştur.
Elimizde bulunan kültür çeşitleri yabaniler içerisinde nispeten
yüksek kaliteli olanlarının seçilmesi sureti ile ortaya konulmuştur.
POMOLOJİK BAKIMDAN SINIFLANDIRILMASI
Ayvalar şimdiye kadar daha çok meyve şekli dikkate alınarak iki
gruba ayrılmıştır.
1 – Meyveleri elma biçiminde olan ayvalar (v. maliformis)
2 – Meyveleri armut biçiminde olan ayvalar (v. piriformis)
Bizim ayva çeşitlerimizin çoğu, Limon, Demir, Ekmek ve Bardak
ayvalar bu ikinci gruba girer.
ÇEŞİTLERİ
Bardak Ayvası; özellikle Kocaeli bölgesinde yetiştirilen bir
çeşittir. Bağlar arasında bu ayvaya kirazlar ile birlikte rastlanır.
Meyvelerin üzeri sık tüylü, eti gevrek, sulu ve mayhoştur. Eylül
sonlarında toplanarak hevenk yapılır ve uzun bir süre kilerde
saklanır.
Ağacı çoğunlukla tek gövdeli, orta irilikte (3 – 4 m) ve verimlidir.
Demir Ayvası; bu çeşidin meyveleri ekmek ayvasına göre küçük şeklide
toparlaktır. Meyve eti çok sıkı olduğundan bu ad verilmiş olsa
gerektir.
Meyve yeşilimtırak sarı renkte, tüysüz, parlak, eti sert, sulu,
mayhoş ve boğucu değildir. Ekim ayında olgunlaşır.
Ağacı orta kuvvette olup çok gövdelidir. Ağaçları önce dikine
büyürlerse de meyveye yattıktan sonra dalları sarkmaya başlar.
Ekmek Ayvası; Bu çeşidin aynı ad altında tanınan bir çok tipleri
vardır. Bu tiplerde meyveler gerek tat ve gerekte büyüklük
bakımından farklılık gösterir.
Esas tipi teşkil eden Ekmek ayvaları güzel sofralık ve mutfaklık
meyvelerdir. Bunlarda meyveler; iri ve gösterişli, sap tarafı dar,
karın kısmı geniş, kabuk sarı renkte, üzeri hafif havlı, kalın,
meyve eti; gevrek sulu ve mayhoştur. Kocaeli bölgesinde Eylül
sonlarında toplanan meyveler Şubat ayına kadar saklanabilir.
Ağacı, orta kuvvette büyür, seyrek dallıdır, verimlidir.
Limon Ayvası; Piyasalarda aranan bir çeşittir.
Meyveler toparlak, sap tarafına doğru uzunca, kabuk limon sarısı
renginde, havlı, kalın ve sert, eti; sarımtırak, gevrek, bol sulu ve
mayhoştur. Eylül sonlarında olgunlaşan meyveler Aralık ayına kadar
saklanabilir.
Ağacı, orta kuvvette gelişir, önce dikine büyür, ağaç yaşlandıkça
dallarda sarkmaya başlar.
Eşme Ayvası; Yetiştiriciliği son yıllarda Marmara bölgesinde
yaygınlaşmıştır. Orta – iri, iri, yuvarlak geniş karınlı, sapa doğru
daralır. Meyve eti gevrek sulu, mayhoş, boğucu değildir. Sofralık
değeri yüksektir. Uygun koşullarda Şubat – Mart’ a kadar
saklanabilir.
Şekergevrek : Meyve iri düzgün şekilli, karın tarafı şişkin, sap ve
çiçek çukuruna doğruna doğru dardır. Meyve kabuğu ince, gevrek, sulu
ve hafif mayhoştur. Ekim ayının ilk haftasında hasat edilir.
Altın : Meyvesi çok iri ve sap tarafında belirgin boyun vardır.
Kabuk koyu sarı renkli, üzerinde parçalı pas lekeleri bulunur. Meyve
eti altın sarısı renkte, az sulu fakat boğucu değildir.
Tekkeş : Meyveleri iri, gösterişli, ince kabuklu, gevrek, sulu,
mayhoş ve verimli bir çeşittir. Meyve kabuğu parlak sarı renkli,
ince tüylü ve meyve eti gevrektir.
Bu çeşitlerin haricinde; Havan, Gördes, Beyaz, Viranyadevi, Bencikli
çeşitlerimiz bulunmaktadır.
MORFOLOJİK VE BİYOLOJİK ÖZELLİKLERİ
Morfolojisi
Habitüsü
; Çalı şeklindedir. Tek gövdeli olduğunda 6 – 8 m boylanabilir.
Gövde kısadır. Yüzlek ve saçak köklüdür.
Dallar
; Elma ve armutta olduğu gibi özel meyve dalları yoktur. Genç dallar
sık keçe gibi tüylü, sarı yeşil, yaşlıca dallar, seyrek keçe gibi
tüylü kahverengi – yeşildir.
Tomurcukları
; Tomurcuklar küçük, tüylü ve birkaç pulla örtülüdür. Çiçek
tomurcukları, karışık yapıda olup, hem sürgün hem de çiçek
oluştururlar, meyve dalcıklarının ucunda meydana gelirler. Her
tomurcuktan bir çiçek meydana gelir. Sürgün tomurcuklarından ise
sadece sürgünler oluşur.
Yapraklar
; Yumurta
veya geniş elips şeklindedir. Koyu yeşil kenarları dişsiz, genç
yapraklarda sap kanatçıklıdır.
Çiçekler
; Rosacaea
tipinde olup, 5 çanak ve 5 taç yaprak vardır. Çanaklar, meyve
üzerinde kalır. Taç yapraklar pembe – beyaz veya beyazdır. Stamen 15
– 20, yumurtalık 5 karpellidir.
Meyve
; Elma ve armut grubundan olup (pome) yalancı meyvedir. İri üzeri az
veya çok havlıdır. Eti sert veya gevrek, sulu veya boğucudur, güzel
kokuludur. Çekirdek ters yumurta şeklinde, üzeri yapışkan ve çok
sayıdadır. Meyvede yüze kadar çıkar.
Döllenme Biyolojisi
Kültür çeşitlerinin çoğu kendine verimli olarak kabul edilmektedir.
Bu nedenle tek çeşitten kapama bahçeler kurulabilmektedir. Kromozom
sayısı n=17 dir. Bu türde triploidiye rastlanmamıştır .
EKOLOJİK
İSTEKLERİ
İklim
Ayvalar için en iyi iklim mutedil deniz iklimidir. Bununla birlikte
ayvaya memleketimizin deniz ikliminden çok uzak olan yerlerinde,
mesela iç anadolu illerimizde de çoklukla rastlamaktayız. Ancak bu
gibi yerlerde ayvanın yetişmesi uygun yöneylere ve vadi içlerine
bağlı kalmaktadır.
Ayva ağacı Türkiye şartlarında armut kadar kış soğuklarına
dayanıklıdır. Bu meyve türünün kış soğuklanma isteği elma ve
armutlara göre daha azdır (Özbek, 1979). Çiçeklerin o yılda büyüyen
sürgünlerin ucunda meydana gelmesi nedeniyle özellikle soğuk
yerlerde geç çiçek açar. Sıcak iklimlerde eriklerle birlikte
çiçeklenir. Çok rüzgarlı yerlerde iyi yetişmez. Dallar kırılır.
Fazla meyve dökümü olur. Yaprak ve meyveleri sclerotinia’ ya (mumya)
karşı hassastır. Fazla yağışlı yerlerde ürün tehlikeye girer .
Toprak
Kumlu tınlı, geçirgen sıcak topraklarda yetişir. Kökleri yüzlek olup
çok derine gitmediğinden toprağın fazla derin olması şart değildir.
Ancak bu hiçbir zaman boğucu nem şartları ile bir araya
gelmemelidir. Soğuk ve nemli topraklarda meyveler odunumsu bir hal
alarak kaliteleri düşer. Ayvaya anaç olarak alıç kullanıldığı
takdirde o zaman bunu kuru kumlu topraklarda da yetiştirmek mümkün
olursa da genellikle bu gibi durumlarda ağaçların büyümesi zayıf ve
verimi düşüktür.
YETİŞTİRİCİLİĞİNİN TEKNİK ÖZELLİKLERİ
Ayvanın Çoğaltılması ve Anaçları
Ayva çeşitlerinin autogam olmaları bu türde tohumla üretme imkanını
sağlarsa da, türün vegetatif olarak da kolaylıkla üretilmesi
yüzünden kültür çeşitlerinin çoğaltılması geniş ölçüde çelik, dip
sürgünü veya bazı durumlarda aşı ile olur.
Aşı yapma zorunluluğu olan durumlarda durgun göz aşısı tercih
edilir.
Ayva ayva anacı üzerinde düzgün gelişirse de alıç üzerinde büyümesi
yavaş ve zayıf olur. Aşı yerlerinde ve kalem tarafında daima bir
şişkinlik meydana gelir.
Ayva Bahçesi Tesisi
Dünyanın hemen her tarafında kapama ayva bahçelerine pek az
rastlanır. Memleketimizde de yalnız sapanca gölü kenarında Eşmede ve
bir de İzmir’ de kapama ayva bahçeleri vardır.
Kapama ayva bahçeleri kurarken tek gövdeli olarak yetiştirilecek
ağaçlar arasında 3 – 4 m aralık ve mesafe bırakılır ve genellikle
dikim kare şeklindedir.
Dik dörtgen dikimde 4x5 veya 5x6 m aralık ve mesafelerle dikilirler.
Verilecek olan aralık - mesafeler toprak tipine ve yetiştirme
sistemine göre değişiklik gösterir. Dikim budaması yapılan fidanlar
aşı yeri toprak üzerinde kalacak şekilde ılıman iklimlerde Kasım –
Ocak ayları arasında dikilmeleri tavsiye edilir. Daha soğuk olan
bölgelerde ise fidan dikimi Şubat ve Mart aylarında yapılmalıdır.
Yetiştiriciliği yapılan ayva çeşitlerinin çoğu kendine verimli
olduğu için tek bir çeşitten kapama ayva bahçesi kurulabilir. Fakat
düzgün şekilli meyveler elde etmek için mutlaka tozlanma ve
döllenmeye ihtiyaç bulunmaktadır. Bunun için çeşit karışımı yapmakta
fayda vardır. Dikim sırasında bahçede sağlıklı bir tozlanma ve
döllenme için mutlaka aynı dönemde çiçek açan çeşit karışımlarına
yer verilerek bahçe kurulmalıdır. Aksi takdirde iklimsel olayların
olumsuz gittiği bazı yıllarda meyve tutumu oranlarında ciddi
düşüşler yaşanır.
Bakım
Toprak İşleme ;
Kapama ayva bahçelerinde toprak işlemesi yapılırken dikkat edilecek
en önemli nokta toprağı derin sürmekten kaçınmaktır. Ayva kökleri
yüzlek ve toprak yüzüne yakındır. Sürme derin yapılırsa kökler çok
fazla kesilerek ağaçlar bundan zarar görür. Bahçelerin biri baharda
biri de yaz başlarında sürülmesi yeterlidir. Bu sürmeden sonra bir
örtü bitkisinin ekilmesi çok faydalı olur.
Örtülü toprak işlemede bahçede herhangi bir toprak işlemesi söz
konusu değildir. Sadece aşırı boylanmış olan otlar biçilir veya
özellikle ağaç altlarında yabancı ot ilaçları ile düzenli bir
mücadele yapılır. Yarı-örtülü veya geçici örtülü toprak işlemede ise
bahçede toprak işlemenin uygun olduğu ilkbahar ve yaz aylarında
işleme yapılır. Sonbahar ve kış aylarında ise bir kez toprak işleme
yapılır veya hiç yapılmaz. Özellikle genç bahçelerde yabancı ot
ilacı kullanırken dikkatli olunmalı ve ağaç gövdeleri ilacın
etkisinden korunmalıdır. Aksi takdirde genç ağaçların gelişmesi
bundan olumsuz etkilenir.
Sulama ;
Kapama ayva bahçelerinde yazı kurak geçen yerlerde, mesela Orta
Anadolu’ da olduğu gibi, yazın sulanır. Ağaçların sağlıklı bir
gelişme gösterebilmesi, düzenli ve kaliteli meyve elde edebilmesi
için mutlaka sulamaya ihtiyaç vardır. Sulama sırasında aşırı sudan
ve sulama suyunun ağacın gövdesine değmesinden kaçınılmalıdır.
İmkanlar ölçüsünde damlama veya mini-yağmurlama sistemleri
kurulmasında fayda vardır. Salma ve karık sistemi sulamalardan
mümkün olduğunca kaçınılmalıdır.Su bulunmayan yerlerde ayva
bahçeleri ancak yeterli yağış alan ve yağışların iyi dağılmış olduğu
yerlerde kurulabilir.
Gübreleme ;
Tüm meyve bahçelerinde olduğu gibi ayva bahçelerinde de dengeli ve
düzenli bir gübreleme yapmak için mutlaka her yıl toprak ve üç yılda
bir yaprak analizleri yapılmalıdır. Yapılan analizlerin sonucuna
göre de bahçenin gübre ihtiyacı belirlenmelidir. Verilecek olan
kimyasal gübreler ağaçların taç iz düşümü içersine ama asla gövdeye
ve köklere temas etmeyecek şekilde uygulanmalıdır. Bitkinin daha
fazla ihtiyacı olan makro elementler hemen her yıl mikro elementler
ise ihtiyaca göre verilmelidir. Ayrıca toprağın organik madde
miktarına göre de organik gübrelemeye önem verilmelidirAyvanın
kökleri derine gitmediğinden besin maddelerini belli kalınlıktaki
topraktan almak zorunluluğundadır. Bu nedenle toprağın bu kısmının
besin maddelerince zengin tutulmasına çaba gösterilmelidir. Her üç
dört yılda bir dönüme üç dört ton çiftlik gübresi verilmesi çok
faydalıdır. Ayrıca azotlu gübrelerle iyi bir destek ister.
Budama ;
Ayva yetiştiriciliğinde budama olayına fidanın alınması ile
başlanır. Budamada daha çok ayvanın doğal büyüme şekline yakın olan
Goble (Vazo, Kase) veya bu şeklin değiştirilmiş varyasyonlarının
kullanılmasında (uygulama kolaylığı bakımından) faydalar vardır.
Gövde alçaktan taçlandırılır ve ileriki yıllarda da uç almalarla
tacın daha fazla yükselmesine meydan verilmez. Ancak uç almalarda
gereğinden çok kesme yapılmamalıdır. Çünkü meyveler sürgün uçlarında
oluşur ve çok uç alınırsa ağaç tamamen meyvesiz kalabilir.
Özellikle daha sıcak iklimlerde doruk dallı şekle yakın (yıllar
ilerledikçe doruk-dal hakimiyeti kayboluyor) bir sistemin
uygulanmasında fayda vardır. Ayva düzgün bir taç teşkil eder. Onun
için başlangıçta taçlandırma iyi yapılırsa sonraki yıllarda fazla
budamaya ihtiyaç kalmaz.
MEYVE İŞLERİ
Derim
Ayva meyvelerinde olgunluk meyve kabuğu yeşil rengin sarıya dönmeye
başlaması ve havlı çeşitlerde bu havın kolayca silinmesiyle
anlaşılır. Erken toplanan meyveler çoğunlukla susuz, tatsız ve
boğucu olur.
Ayvalar el ile ve bir makas veya bıçak yardımıyla toplanır. Meyve
dalcıkla birleştiği yerden kesilerek ayrılır. Toplama sırasında
meyvelerin zedelenmemesine özel olarak dikkat edilmelidir. Ayva
meyveleri görünüşte sert ve bu nedenle basınçlara karşı dayanıklı
hissini verirse de gerçekte böyle değildir. Meyve eti çabuk
zedelenir. Zedelenen yerler kararır ve buralardan çürümeye başlar.
Bu nedenle gerek toplamada ve gerek bundan sonraki ellemelerde çok
dikkatli olmak gerekir.
Toplama için meyvelerin üzerinin nemli olmadığı bir zaman seçilir ve
genellikle derim bir ağaçta bir defada yapılır.
Ayvaların Depoda Saklanması
Ayvalar derimden sonra soğuk hava depolarında 2 – 3 ay saklanabilir.
En uygun saklama sıcaklığı 1,5 OC, en iyi hava nispi nemi de % 75 –
80 dir.
Ayvalar saklama sırasında öteki meyvelerle bir arada tutulmamalıdır.
Ağır olan kokuları öteki meyvelere sinerek onların tatlarını
bozabilir.
HASTALIK VE ZARARLILAR
-Armut ateş yanıklığı
-Mumya (Monilia) hastalığı
-Meyve İç kurdu
-Kahverengi benek
-Bu hastalık ve zararlılarla mücadele teknik talimatlarda
belirtildiği gibidir.
Kaynak:1) Ayva Yetiştiriciliği Ziraat Mühendisi Mustafa PEKTAŞ,
Eğirdir Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü Yayını
2)Dr. M. Emin AKÇAY Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma
Enstitüsü Ayva Yetiştiriciliği Çiftçi Broşürü
|
|